వేళ్ళు

వేళ్ళు ఎందుకంత లోతుగా పాతుకుంటాయో అని ఆకులు ఎప్పుడైనా ఆలోచించాయా? భూమి అంతటా నిశ్శబ్దంగా విస్తరిస్తున్నప్పటికీ, అవి ప్రతి ఆకును, ప్రతి కొమ్మను తమ హృదయాల్లోకి తీసుకుంటాయి.

కర్కాటక మాస రాత్రులలో, నల్లని మేఘాలు వర్షంలా కురుస్తూ, గాలి తన సర్వశక్తులూ ఒడ్డుతున్నప్పుడు, ఆకులు గాలిలో ఆడుకుంటూ, స్నానం చేస్తూ, ఊగుతున్నప్పుడు, వేళ్ళు అవి రాలిపోకూడదని, తడబడకూడదని ప్రార్థిస్తాయి. అప్పుడు అవి భూమి మొత్తాన్ని కప్పేస్తాయి.

కొమ్మలు ఆకాశాన్ని, నక్షత్రాలను కప్పేసి, ఒక పలుచని నీలి పొరతో శీతాకాలానికి స్వాగతం పలికినప్పుడు. వేళ్ళు పగలూ రాత్రీ భూమి యొక్క అగాధం కోసం వెతుకుతాయి.

వసంతం వచ్చినప్పుడు, చెట్లు తమ వస్త్రాలు మార్చి, సువాసనగల పువ్వులతో అలంకరించి, విందుకు వచ్చిన అతిథులపై తేనెట్టి వానలు కురిపిస్తున్నప్పుడు, వేళ్ళు ఎన్నడూ ఆనంద బాష్పాలు రాల్చదు. అప్పుడు అవి బురదతో నిండి, చెమటతో, చిరాకుగా ఉంటాయి.

అవును, వేళ్ళు ఎల్లప్పుడూ కంటికికనిపిచకుండా ఉంటాయి.

రాజీవన్